Thursday, April 30, 2026

ਇਤਿਹਾਸਕ ਗੁੁਰੂਧਾਮਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ

ਗੁਰਧਾਮਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ


1 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ,ਬਾਬਾ ਬਕਾਲਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ, ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੇ ਉਤੇ ਬਣਿਆ ਹੈ ਜਿਥੇ ਇੱਕ ਸੌਦਾਗਰ ਵਪਾਰੀ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਅਠਵੇਂ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਧੰਨ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਉਤਰਾਦਾਈ ਨੂੰ  ਲੱਭਿਆ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿਚ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ’’ਸਾਚਾ ਗੁਰੂ ਲਾਧੋ ਰੇ’’। ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਦੀ ਛੱਤ ਉਤੇ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਸ ਤੇ ਸੁੰਦਰ ਚਿੱਤਰ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। 

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਸੀਸ ਨਿਭਾਇਆ । ਇਹ ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਸਥਾਨ ਹੈ ਜਿਥੇ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਬਾਈ ਗੁਰਦਿੱਤਾ ਜੀ ਵਲੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਨੂੰ  ਗੁਰਗੱਦੀ ਤਿਲਕ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ।


ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਵਿਚ ਹੀ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਭੋਰਾ ਸਾਹਿਬ ਹੈ। ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਉਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ 26 ਸਾਲ 9 ਮਹੀਨੇ 13 ਦਿਨ ਭਗਤੀ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੋਂ ਹੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਲੁਬਾਣਾ ਦਾ ਡੁੱਬਦਾ ਬੇੜਾ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ , ਇਥੇ ਹੀ ਭਾਈ ਮੱਖਣ ਸ਼ਾਹ ਜੀ ਨੇ ’ਸਾਚਾ ਗੁਰੂ ਲਾਧੋ ਰੇ’,  ਦਾ ਹੋਕਾ ਦੇ ਕੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੂੰ  ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ । ਹੁਣ ਸ੍ਰੀ ਭੋਰਾ ਸਾਹਿਬ ਉੱਪਰ 9 ਮੰਜ਼ਿਲ ਇਮਾਰਤ ਸ਼ੁਸੋਭਿਤ ਹੈ।

ਭੋਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਿੱਖ ਸੰਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਦੀਵਾਨ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ, ਦੀਵਾਨ ਸ਼ੀਂਹੇ ਮਸੰਦ ਨੇ ਧੀਰ ਮੱਲ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ ਗੋਲੀ ਦਾ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਗੋਲ?ੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ  ਛੂਹ ਕੇ ਵਿਅਰਥ ਚਲੇ ਗਈ ।



ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਸ਼ੀਸ਼ ਮਹਿਲ ਸਾਹਿਬ, ਇਸ ਅਸਥਾਨ ’ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਤੇਗ ਬਹਾਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਦਾਦੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਮਾਤਾ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸੁਪਤਨੀ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਨੇ ਪ੍ਰਲੋਕ ਗਮਨ ਕੀਤਾ ਸੀ। 

2ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸੰਨ੍ਹ ਸਾਹਬਿ ਬਾਸਰਕੇ ਗਿੱਲ੍ਹਾਂ







ਨਗਰ ਬਾਸਰਕੇ ਸੰਮਤ 1511 ਬਿ. ਨੂੰ  ਹੋਂਦ ਵਿਚ ਆਇਆ। ਇਹ ਨਗਰ ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਨਰਾਇਣ ਭੱਲੇ ਨੇ ਵਸਾਇਆ। ਸੰਮਤ 1536 ਬਿ. ਵਿਸਾਖ ਸੁਦੀ ਚੌਥ ਨੂੰ  ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਪਾਨ ਭੱਲੇ ਖੱਤਰੀ ਦੇ ਘਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਤੀਸਰੀ ਨੇ ਨਗਰ ਬਾਸਰਕੇ ’ਚ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਅਤੇ ਇਹ ਨਗਰ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ, ਭਾਈ ਸਾਵਣ ਮੱਲ, ਭਾਈ ਜੱਸੂ, ਭਾਈ ਸੁੰਦਰ, ਭਾਈ ਬਘਿਆੜਾ, ਬਾਬਾ ਮੋਹਨ, ਬਾਬਾ ਮੋਹਰੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਪੁੱਤਰੀ ਗੁਰੂ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਮਾਤਾ ਦਾ ਰੁਤਬਾ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਬੀਬੀ ਭਾਨੀ ਅਤੇ ਬੀਬੀ ਦਾਨੀ ਜੀ ਜੱਦੀ ਨਗਰ ਹੈ। ਏਥੇ ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਜੀ ਸੁਪੱਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਜੀ (ਭਾਈ ਜੇਠਾ ਜੀ) ਦੇ ਨਾਨਕੇ ਅਤੇ ਸੋਹਰੇ ਹਨ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਨਾਨਕੇ ਹਨ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਵਿਉਪਾਰ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ।



 ਉਹ 21 ਵਾਰ ਹਰਿਦੁਆਰ ਵਿਖੇ ਗੰਗਾ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਗਏ, 21ਵੀਂ ਵਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦੇ ਸਮੇਂ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਹੋਇਆ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਤੁਹਾਡਾ ਗੁਰੂ ਕੌਣ ਹੈ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਉਤਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਸਾਂ ਅਜੇ ਤੱਕ ਗੁਰੂ ਧਾਰਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ ਸਾਧੂ ਬਹੁਤ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋਇਆ ਤੇ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਇਕ ਦਿਨ ਸਵਾ ਪਹਿਰ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਸਪੁੱਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਜਿਹੜੇ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਦੇ ਭਤੀਜੇ ਭਾਈ ਜੱਸੂ ਜੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਦੁੱਧ ਰਿੜਕਦੇ ਸਮੇਂ ਆਸਾ ਦੀ ਵਾਰ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।


ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ ਪੁੱਤਰੀ ਇਹ ਬਾਣੀ ਕਿਸ ਦੀ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਉਹਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਓ। ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਜੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨੂੰ  ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਖਡੂਰ ਸਾਹਿਬ ਪੁੱਜੇ।  ਆਪ ਨੇ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ 12 ਸਾਲ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਚੇਤ ਸੰਮਤ 1609 ਨੂੰ  ਗੁਰਗੱਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਸਪੁੱਤਰ ਭਾਈ ਦਾਤੂ ਨੇ ਗੁਰਗੱਦੀ ਤੇ ਬੈਠਿਆਂ ਆਪ ਜੀ ਨੂੰ  ਲੱਤ ਮਾਰੀ। ਆਪ ਜੀ ਈਰਖਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣ ਲਈ ਜੱਦੀ ਪਿੰਡ ਬਾਸਰਕੇ ਪੁੱਜੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਕੱਚੇ ਕੋਠੇ ਵਿਚ ਬੈਠ ਗਏ ਤੇ ਸਮਾਧੀ ਵਿਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਏ।  ਬਾਹਰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ’ਤੇ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੋਲੇਗਾ ਉਹ ਸਿੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ।  ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੀ ਭਾਲ ਹੋਈ, ਆਖਿਰ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੂੰ  ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਅੱਗੇ ਅੱਗੇ ਘੋੜੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ -ਪਿੱਛੇ ਬਾਬਾ ਬੱਢਾ ਜੀ ਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਚੱਲ ਪਈਆਂ । ਘੋੜੀ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ’ਤੇ ਆ ਕੇ ਰੁਕ ਗਈ। ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਦਰਵਾਜੇ ’ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਕੱਚੇ ਕੋਠੇ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਸੰਨ੍ਹ ਲਾ ਕੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ  ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਵਾਏ। ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਨੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੂੰ  ਕਿਹਾ ਕਿ ਆਪ ਦਾ ਹੁਕਮ ਅਟੱਲ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਜਿਹੜਾ ਇਸ ਸੰਨ੍ਹ ਵਿਚੋਂ ਲੰਘੇਗਾ ਉਸਦੀ ਚੌਰਾਸੀ ਕੱਟੀ ਜਾਵੇਗੀ।

ਸੰਨ੍ਹ ਬੀਚ ਨਰ ਜੋ ਲੱਖ ਜਾਵੇ, ਸੋ ਨਰ ਜਮ ਕੇ ਪੰਥ ਨਾ ਪਾਵੇ॥


ਇਹ ਇਤਿਹਾਸ ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਸੋ ਸਾਰੀ ਖਿਲਕਤ ਨੂੰ  ਇੱਕ ਵਾਰ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਸਫ਼ਲ ਬਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

3 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ



ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰ ਦਾਸ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਪਾਵਨ ਧਰਤੀ ਪਿੰਡ ਬਾਸਰਕੇ ਗਿੱਲਾਂ ਵਿਖੇ ਪਿਤਾ ਸ੍ਰੀ ਤੇਜ ਭਾਨ ਜੀ ਭੱਲਾ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਸੁਲੱਖਣੀ ਜੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ 1479 ਈ. ਨੂੰ  ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਨ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਜਦੋਂ ਬੀਬੀ ਅਮਰੋ ਜੀ ਨੇ ਮੁੱਖੋਂ ਧੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਰਵਣ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਪਾਸ ਖਡੂਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾ ਕੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਗੁਰੂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਲਈ ਜਲ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਕਠਨ ਘਾਲ ਘਾਲੀ ਅੰਤ ਨੂੰ  ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ’’ਨਿਉਟਿਆਂ ਦੀ ਓਟ ਨਿਮਾਣਿਆਂ ਦਾ ਮਾਣ’’ਆਦਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਰਾਂ ਨਾਲ ਗੁਰਗੱਦੀ ਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਕੀਤਾ। 

ਸਚਖੰਡ ਵਾਸੀ ਸੰਤ ਬਾਬਾ ਖੜਕ ਸਿੰਘ ਜੀ ਨੇ ਸਤਿਗੁਰਾਂ ਦੇ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਆਲੀਸ਼ਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਉਸਾਰਨ ਦਾ ਜੋ ਸੁਪਨਾ ਸਿਰਜਿਆ ਸੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਉਤਰਅਧਿਕਾਰੀ ਬਾਬਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਬੀੜ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੇ ਸੰਗਤਾਂ ਦੇ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਸਾਕਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।

4 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਵਡਾਲੀ ਸਾਹਿਬ 



ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਜਨਮ ਸਥਾਨ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਛੇਵੀਂ, ਗੁਰੂ ਕੀ ਵਡਾਲੀ ਵਿਖੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਖੇ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਦੀ ਪਾਵਨ ਕੁੱਖੋਂ ਹਾੜ ਵਦੀ 1 ਬਿਕ੍ਰਮੀ 12 ਜੂਨ ਸੰਨ 1595 ਈਸਵੀ ਨੂੰ ਬਾਲਕ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਹ ਜਨਮ ਅਸਥਾਨ ਅੱਜ ਕੱਲ ਭੋਰਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ। ਜਨਮ ਅਤਵਾਰ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਥੋੜ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਿਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਟੱਪਾ ਲਗਾ ਕੇ ਖੂਹ ਖਦਵਾਉਣ ਦਾ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ। ਇਥੇ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਭਾਈ ਭਾਗੂ ਜੀ, ਭਾਈ ਢੋਲ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਖਾਨ ਜੀ ਜੋ ਮਾਨ ਜਾਤੀ ਦੇ ਵਡੇਰੇ ਸਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨ ਕਰਦੇ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਇਥੇ ਆਏ।


ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਜਨਮ ਤੇ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਨਾਈਆਂ ਗਈਆਂ। ਜਦ ਪ੍ਰਿਥੀ ਚੰਦ ਤੇ ਕਰਮੋਂ ਨੂੰ  ਬਾਲਕ ਦੇ ਜਨਮ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਦੁਖੀ ਹੋਏ। ਪ੍ਰਿਥੀਏ ਦੀ ਘਰਵਾਲੀ ਕਰਮੋਂ ਨੇ ਇਕ ਦਾਈ ਨੂੰ  ਲਾਲਚ ਦੇ ਕੇ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ  ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਹ ਦਾਈ ਗੁਰੂ ਕੀ ਵਡਾਲੀ ਆਈ ਮਾਤਾ ਜੀ ਨੂੰ  ਮਿਲੀ ਬਾਲਕ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦੋ ਦਿਨ ਤੋਂ ਬੱਚੇ ਦੀ ਸਿਹਤ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਹੈ ਭਾਵ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਲੈ ਰਿਹਾ। ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਵਿਉਂਤ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਈ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦੇਂਦੀ ਹਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਲਵੇਗਾ, ਦਾਈ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਪਦਾਰਥ ਲਗਾ ਕੇ ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਬਾਲਕ ਨੂੰ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਆਉਣ ਲਈ ਬੇਹੇਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਕੁਝ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੋਸ਼ ਆਈ। ਪ੍ਰਿਥੀਏ ਤੇ ਕਰਮੋਂ ਦਾ ਸਾਰਾ ਬਿਰਤਾਂਤ ਦੱਸਿਆ।

ਦੂਸਰੀ ਵਾਰ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੂੰ  ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਇੱਕ ਖਿਡਾਵਾ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਪੰਜ ਸੋ ਮੋਹਰਾਂ ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਸਤਰ ਆਦਿ ਦੇ ਕੇ ਭਰਮਾ ਲਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਬਾਲਕ ਨੂੰ  ਦਹੀ ਵਿਚ ਜ਼ਹਿਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਖਵਾ ਦੇ ਤੈਨੂੰ ਮੂੰਹ ਮੰਗਿਆ ਹੋਰ ਧੰਨ ਦੇਵਾਂਗੇ। ਬਾਲਕ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ  ਛੱਕ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਸਨ। ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਕਰਨ ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦੀ ਚੀਕ ਮਾਰੀ ਮਾਤਾ ਜੀ ਪਾਸ ਆਏ ਤਾ ਬਾਲਕ ਪਾਸੋਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ, ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਸਮਝਦਿਆਂ ਦੇਰ ਨਹੀਂ ਲੱਗੀ ਕਿ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਮੋਂ ਪ੍ਰਿਥੀਏ ਦਾ ਹੀ ਹੈ। ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਕੁੱਤਾ ਦਹੀ ਖਾ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ ਅਤੇ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੇ ਗੇੜ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਏਨੇ ਨੂੰ  ਉਸ ਪਾਪੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿਚ ਭਾਰੀ ਦਰਦ ਹੋਇਆ ਤੇ ਤੜਫ਼ ਤੜਫ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ।

 


5 ਗੁਰਦੁਆਰਾ  ਸ੍ਰੀ ਛੇਹਰਟਾ ਸਾਹਿਬ


ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸਾਹਿਬ ਵਿਚ ਪੰਜਵੀਂ ਤੇ ਛੇਵੀਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਜੀ ਦੀ ਚਰਨ ਛੋਹ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਸ਼ਹੀਦਾਂ ਦੇ ਸਿਰਤਾਜ ਪੰਜਵੇਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਵਲੋਂ ਖੇਤੀਯੋਗ ਪਾਣੀ ਘਾਟ ਕਰਕੇ ਸੁੱਕ ਰਹੀਆਂ ਫ਼ਸਲਾਂ ਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦਾ ਯੋਗ ਹੱਲ ਕਰਲ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ । 

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਕੁੱਖੋਂ ਲੰਮੇ ਅਰਸੇ ਬਾਅਦ  1595 ਈ.ਨੂੰ ਬਾਲਕ ਹਰਗੋਬਿੰਦ ਜੀ ਨੇ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਿਆ ਸੀ। ਬਾਲਕ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿਚ ਅਤੇ ਫ਼ਸਲਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਘਾਟ ਨੂੰ  ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਖੂਹ ਦੀ ਖੁਦਵਾਈ ਕਰਵਾਈ ਗਈ। ਮਾਘ ਸੁਦੀ ਪੰਚਮੀ ਸੰਮਤ 1654 ਈਸਵੀਂ 1597 ਨੂੰ  ਪੰਚਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਜੀ ਵਲੋਂ ਇੱਕ ਹੀ ਖੂਹ ਵਿਚ ਛੇ-ਹਰਟਾਂ (ਛੇ-ਮਾਹਲਾਂ) ਪਾ ਕੇ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਹਰਿਆ-ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੰਗਤਾਂ ਨਿਹਾਲ ਹੋਈਆਂ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਮਹਾਨ ਜੱਸ ਹੋਇਆ।

6 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਨ ਝੂਲਣ ਮਹਿਲ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਪੰਜਵੀਂ  

ਇਸੇ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਬਾਹਰਲੇ ਪਾਸੇ ਤਪ ਅਸਥਾਨ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਪੰਜਵੀ ਜੀ ਦਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਵਕਤ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਕਾਰ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਈ। ਗੁਰੂ ਜੀ 7 ਸਾਲ 7 ਮਹੀਨੇ 7 ਦਿਨ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਵਾਉਂਦੇ ਰਹੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ  ਇਸ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਬਿਰਾਜਦੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਭਜਨ ਬੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।


ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਵਰ ਦਿੱਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸੁੱਖਣਾ ਸੁੱਖਦਾ ਹੈ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਮੋਨਕਾਮਨਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਧ ਸੰਗਤ ਜੀ ਜੋ ਵੀ ਝੂਲਣੇ ਮਹਿਲਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਉਹ ਮੰਜੀ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਵੀ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਤਾਂ ਯਾਤਰਾ ਸਫ਼ਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

7 ਸ੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ ਤਰਨ ਤਾਰਨ

ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਕੀ ਨਗਰੀ ਤਨਤਾਰਨ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਥਾਂ ਹੈ। ਇਹ ਨਗਰੀ ਜੋ ਦੁਖ ਨਿਵਾਰਨ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਪੰਚਮ ਪਾਤਿਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਮਿਤੀ 17 ਵੈਸਾਖ ਸੰਮਤ 1647ਬਿਕ੍ਰਮੀ (ਮੁਤਾਬਿਕ 1590 ਈਸਵੀ) ਨੂੰ  ਪਹਿਲਾਂ ਸਰੋਵਰ ਖੁਦਵਾ ਕੇ ਤੇ ਫਿਰ ਸੰਮਤ 1653 ਬਿਕ੍ਰਮੀ (ਮੁਤਾਬਿਕ ਸੰਨ 1596 ਈਸਵੀ) ਵਿਚ ਨਗਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਆਬਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ  ਇਹ ਨਵਾਂ ਨਗਰ ਦੀ ਨੀਂਹ ਰੱਖ ਕੇ ਆਬਾਦ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਨੂੰ  ਇਹ ਨਵਾਂ ਨਗਰ ਤੇ ਸਰੋਵਰ ਬਲਾੳ ੁਣ ਦੀ ਲੋੜ ਕਿਉਂ ਪਈ? ਜਦ ਕਿ ਇਥੇ ਉਤਰ ਵੱਲ 12-13 ਮੀਲ ਦੇ ਫਾਸਲੇ ਤੇ ਗੁਰੂ ਕਾ ਚੱਕ (ਅੰਮਿ?ਤਸਰ) ਸਿੱਖੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿਚ ਉੱਤਰ ਵਜੋਂ ਕੁਝ ਸਿਧਾਂਤਿਕ ਗੱਲਾਂ, ਜੋ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਬੜਾ ਗਹਿਰਾ ਸਬੰਧ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ, ਜ਼ਰਾ ਸੋਚਣ ਤੇ ਵਿਚਾਰਨ ਯੋਗ ਹਨ। 

ਤਰਨ ਤਾਰਨ ਦਾ ਮੁੱਢ : ਸੰਨ 1644 ਬਿ.(ਮੁਤਾਬਿਕ ਸੰਨ 1587 ਈਸਵੀ) ਵਿਚ ਜਦ ਅਜੇ ਗੁਰੂ ਕੇ ਚੱਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਤੇ ਤਾਮਰੀ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ ਤਾਂ ਪੰਚਮ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਸਿੱਖੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੀ ਲੋੜ ਤੇ ਖਾਸ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨੂੰ  ਮੁੱਖ ਰੱਖ ਕੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਵਾਂ ਕੇਂਦਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਨੇੜੇ ਹੀ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਗੋਇੰਦਵਾਲ  ਹੋ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਸੜਕ ਪਰ ਕਾਇਮ ਕਰਨ ਦੀ ਤਜਵੀਜ਼ ਸੋਚੀ ਤਾਂ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਰਾਜ ਕਰਮਚਾਰੀ ਤੇ ਜਨਤਾ ਦੇ ਲੋਕ, ਜੋ ਗੁਰਮੁੱਖੀ ਨਾਲ ਦਿਲੀ ਸ਼ਰਧਾ ਭਾਵ ਰੱਖਦੇ ਸਨ, ਕਾਰਣ ਇਸ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ  ਵੱਡਾ ਇਹੋ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲਾਉ ਲਸ਼ਕਰ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦਿੱਲੀਓ ਲਾਹੌਰ ਤੇ ਲਾਹੌਰੋਂ ਦਿੱਲੀ ਸਿੱਧੀ ਇਸੇ ਰਸਤੇ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਯਾਤਰੂ ਇਸੇ ਰਸਤਿਓਾ ਹੋ ਕੇ ਲੰਘਦੇ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਸਮੇਂ ਗੁਰੂ ਕਾ ਚੱਕ (ਅੰਮਿ?ਤਸਰ) ਕੁਝ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਦੇ ਦਰਬਾਰਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦਾ ਇੰਨਾ ਸਹਿਜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਨਾਲੇ ਗੁਰੂ ਜੀ ਸਿੱਖੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੇਵਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਹਲਕਿਆਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਰੱਖਣਾ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਨਿਆਇ ਸੰਗਤ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸਿੱਖਾਂ ਵਾਸਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉਪਜੀਵਕਾ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਵਿਦੇਸ਼ ਵਿਆਪੀ ਵਪਾਰ ਦਾ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। 

ਸਰੋਵਰ ਸ੍ਰੀ ਤਰਨ ਤਾਰਨ : ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਨੇ ਖਾਰਾ ਅਤੇ ਪਲਾਸੋਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਇੱਕ ਲੱਖ ਸਤਵੰਜ਼ਾ ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਕੇ 14 ਵੈਸਾਖ ਸੰਮਤ 1647 ਨੂੰ  ਖੁਦਵਾਇਆ ਸੀ ੍ਟ ਸੰਮਤ 1653 ਵਿਚ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਤਾਲ ਨੂੰ  ਪੱਕਾ ਕਰਨ ਹਿੱਤ ਆਵੇ ਲਗਾਵਾਏ ਪ੍ਰੰਤੂ ਇਸ ਕੰਮ ਵਿਚ ਜ਼ਾਲਿਮ ਅਮੀਰਦੀਨ ਸਰਾਏ ਨੂਰਦੀ  ਵਾਲੇ ਨੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਈਆਂ ਅਤੇ ਇੱਟਾਂ ਚੁਰਾ ਲਈਆਂ। ਸੰਮਤ 1823 ਵਿਚ ਸ੍ਰ ਜੱਸਾ ਸਿੰਘ ਰਾਮਗੜ੍ਹੀਏ ਨੇ ਤਾਲ ਦੇ ਦੋ ਪਾਸੇ ਪੱਕੇ ਕਰਵਾਏ। ਬਾਕੀ ਦੋ ਪਾਸੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰਕੁਨ ਮੋਤੀ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪੱਕੇ ਕਰਵਾਏ। ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਰਮਾ ਪੱਕੀ ਕਰਾਉ ਣ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੰਵਰ ਨੌ ਨਿਹਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕੀਤੀ। 

 

8 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਤਪਿਆਣਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ(ਖਡੂਰ ਸਾਹਿਬ)

ਇਸ ਪਾਵਨ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਜੀ ਅਤੇ ਭਾਈ ਮਰਦਾਨਾ ਜੀ ਸ਼ਬਦ ਕੀਰਤਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਹੀ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਜਨਮ ਸਾਖੀ ਸੁਣ ਕੇ ਭਾਈ ਪੈੜਾ ਮੋਖਾ ਜੀ ਪਾਸੋਂ ਲਿਖਵਾਈ ।

ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ , ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ , ਭਾਈ ਜੀਵਾ ਜੀ, ਭਾਈ ਪਾਰੋ ਜੀ, (ਪਰਮ ਹੰਸ)ਭਾਈ ਧਿੰਙਾਜੀ ਆਦਿਕ ਸਰੋਤੇ ਜਨ ਸੁਣਿਆ ਕਰਦੇ ਸਨ ੍ਟ ਜਨਮ ਸਾਖੀ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਦੋ ਮਹੀਨੇ ਬਾਅਦ ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਜੀ ਸੱਚਖੰਡ ਚਲੇ ਗਏ ਤਾਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅੰਗਦ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਭਾਈ ਬਾਲਾ ਜੀ ਦਾ ਦੇਹ ਦਾ ਸਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।


9 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਹੱਟ ਸਾਹਿਬ



ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਹੱਟ ਸਾਹਿਬ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਲੋਘੀ ਵਿਖੇ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ ਜਿਥੇ ਨਵਾਬ ਦੌਲਤ ਖਾਂ ਦਾ ਮੋਦੀਖਾਨਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਮੋਦੀਖਾਨੇ ਵਿਚ ਬਤੌਰ ਮੋਦੀ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਇਥੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਸਾਹਿਬ ਲੋੜਵੰਦਾਂ ਨੂੰ  ਅਨਾਜ ਦੇ ਕੇ ਝੋਲੀਆਂ ਭਰਦੇ ਸਨ ੍ਟ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਗੁਰੂ ਜੀ ਅਨਾਜ ਤੋਲਦੇ ਸਮੇਂ ਤੇਰਾਂ ਤੇਰਾਂ ਦੀ ਧੁੰਨਅਲਾਪ ਕੇ ਮੋਦੀਖਾਨੇ ਵਿਚ ਆਏ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਕਾਲ ਪੁਰਖਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੱਕਾ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਵਨ ਵੱਟ ਗੁੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਵਿਖੇ ਸੰਗਤ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਸ਼ੋਭਨੀਕ ਹਨ। 


10 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਬੇਰ ਸਾਹਿਬ


ਇਸ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਤਪ ਅਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁੁਰੂ ਨਾਨਕ  ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ 14 ਸਾਲ 9 ਮਹੀਨੇ 13 ਦਿਨ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਤਪ ਕੀਤਾ। 

ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਪਵਿੱਤਰ  ਵੇਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ  ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਭਿਤ ਹੈ ਇਥੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਹਸਤ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਲਗਾਈ ਗਈ ਬੇਰੀ ਸਾਹਿਬ ਸੋਭਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਨਿਰੰਕਾਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਹਨ।

ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪੁਰਾਣੇ ਬੱਸ ਅੱਡੇ ਦੇ ਕੋਲ ਹੈ ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਥੇ ਬਾਬਾ ਸ੍ਰੀ ਚੰਦ ਅਤੇ ਲਖਮੀ ਦਾਸ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਇਥੇ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਨੇ ਨਮਾਜੀਆਂ ਨੂੰ  ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਬ ਗੁਰੂ ਕਾ ਬਾਗ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੈ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਸਮੇਂ ਸ੍ਰੀ ਗੋਇੰਦਵਾਲ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਡੱਲੇ ਨੂੰ  ਜਾਂਦੇ ਹੋਏ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਅਤੇ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਸੰਮਤ ਸੰਗਤਾਂ ਇਥੇ ਬਿਰਾਜੇ ਸਨ।=


ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਕਪੂਰਥਲੇ ਵਾਲੀ ਚੁੰਗੀ ਦੇ ਲਾਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਭੂਮੀ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵੇਈ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ  ਤੇ ਹੈ ਜਦੋਂ ਸ੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਦੇਵ ਜੀ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸ੍ਰੀ ਬੇਰ ਸਾਹਿਬ ਵਾਲੇ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਟੁੱਭੀ ਮਾਰ ਕੇ ਸੱਚ ਖੰਡ ਗਏ ਸਨ ਤੇ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਮਗਰੋਂ ਇਸ ਅਸਥਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ ਸਨ।

11 ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਿਬ

ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਪਾਤਸ਼ਾਹੀ ਤੀਸਰੀ ਗੁਰੂ ਅਮਰਦਾਸ ਜੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਪਾਵਨ ਤੀਰਥ ਦੀ ਰਚਨਾ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸੰਨ 1552 ਈਂ ਵਿਚ ਕੀਤੀ।  ਲੋਕਾਈ ਦੀ ਆਤਮਿਕ ਕਲਿਆਣ ਹਿੱਤ 84 ਪੌੜੀਆਂ ਦਾ ਬਾਉਲੀ ਸਾਹਿਬ ਬਣਵਾਇਆ।  ਇਹ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦਾ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨ ਹੈ ੍ਟ  ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਤੀ ਪ੍ਰਥਾ ਦੀ ਕੋਝੀ ਰੀਤ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ  ਇਥੋਂ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਥੇ ਹੀ ਜਗਤ ਨੂੰ  ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਪਾਵਨ ਬਾਣੀ ਆਨੰਦ ਸਾਹਿਬ ਇਥੇ ਉਚਾਰਨ ਹੋਈ। ਇਥੇ ਹੀ ਗੁਰੂ ਜੀ ਨੇ ਸਿੱਖ ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਚਾਰ ਵਾਸਤੇ 22 ਪ੍ਰਚਾਰਕ (ਮੰਜੀਆਂ)ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ। 

 

12 ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਸਾਹਿਬ ਜੀ

ਇਸ ਸਥਾਨ ਉਪਰ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜੰਗਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਇਸ ਨੂੰ  ਬੀੜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ’ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਪਸ਼ੂਆਂ ਅਤੇ ਜਮੀਨ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਸੰਗਤਾਂ ਨੂੰ  ਗੁਰਬਾਣੀ ਅਤੇ ਗੁਰਮੁਖੀ ਸਿਖਾਉਣ ਦਾ ਕਾਰਜ ਵੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਦੇ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਉਪਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਮਾਂ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਨੂੰ  ਬੀੜ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਕਿਹਾ ਜਾਣ ਲੱਗਾ।1594 ਈ ’ਚ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੀ ਪਤਨੀ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਬਾਬਾ ਬੁੱਢਾ ਜੀ ਲਈ ਮਿੱਸੀ ਰੋਟੀ ਲੈ ਕੇ ਆਏ। ਬਾਬਾ ਜੀ ਨੇ ਇਹ ਮਿੱਸੀ ਰੋਟੀ ਖਾਧੀ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਔਲਾਦ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਜੀ ਦੇ ਘਰ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਕੀ ਸੰਗਤਾਂ ਵੀ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਨ ਲੱਗੀਆਂ। ਅੱਜ ਕੱਲ ਵੀ ਸੰਗਤਾਂ ਇਸ ਜਗ੍ਹਾ ਉਪਰ ਸੰਤਾਨ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਲਈ ਸੁੱਖ ਸੁੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਕੜਹਾ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਦ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅੱਜ ਵੀ ਇਸ ਜਗ?ਹਾ ਉਪਰ ਜਿਸ ਦਿਨ ਮਾਤਾ ਗੰਗਾ ਜੀ ਆਏ ਸਨ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ  ਮੁੱਖ ਰਖਦੇ ਹੋਏ 20, 21, 22 ਅੱਸੂ ਨੂੰ  ਸਾਲਾਨਾ ਜੋੜ ਮੇਲਾ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਮਹੀਨੇ ਸੰਗਰਾਦ ਵੀ ਮਨਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

13 ਸਚਖੰਡ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ



ਧੰਨ ਧੰਨ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਚਖੰਡ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰੀ ਦਰਬਾਰ ਸਾਹਿਬ

ਭਾਰਤ ਦੇ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ’ਚ ਸਥਿਤ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਿੱਖਾਂ ਦਾ ਸਭ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਰਮਿਕ ਅਸਥਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਇਹ ਗੁਰਦੁਆਰਾ ਚੌਥੇ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼੍ਰੀ ਗਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੁਆਰਾ 1577 ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਏ ਗਏ ਸਰੋਵਰ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਇਸਦੀ ਨੀਂਹ 28 ਦਸੰਬਰ 1588 ਵਿੱਚ ਸਾਈਾ ਮੀਆਂ ਮੀਰ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ। 1604 ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਅਰਜਨ ਦੇਵ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਨੇ ਇੱਥੇ ਆਦਿ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਇੱਕ ਖਰੜੇ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ।

ਸੰਨ 1606 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਨੀਂਹ ਪੱਥਰ ਛੇਵੇਂ ਪਾਤਸ਼ਾਹ ਧੰਨ ਧੰਨ ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਹਰਿਗੋਬਿੰਦ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ। ਬਾਬਾ ਦੀਪ ਸਿੰਘ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਹੀਦੀ ਬੁੰਗਾ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਲੜੀਵਾਰ ਸ਼੍ਰੀ ਅਖੰਡ ਪਾਠ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਪਾਠ ਚਲਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।

ਬਜ਼ੁਰਗਾਂ ਤੋਂ ਸੁਣੀ ਕਹਾਣੀ ਮੁਤਾਬਿਕ ਇਥੇ ਬੀਬੀ ਰਜਨੀ ਦੇ ਪਤੀ ਪਿੰਗਲੇ ਦਾ ਕੋਹੜ ਠੀਕ ਹੋਇਆ ਸੀ । ਜਿਥੇ ਅੱਜ ਸਰੋਵਰ ਸਾਹਿਬ ਹੈ ਉਥੇ ਕਦੇ ਛੱਪੜੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ।  ਇਥੇ ਬੇਰੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਜਿੱਥੇ ਪਿੰਗਲੇ ਨੇ ਸਰੋਵਰ ਕਾਲੇ ਕਾਵਾਂ ਨੂੰ  ਡੁੱਬੀ ਮਾਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਉਹ ਕਾਲੇ ਤੋਂ ਚਿੱਟ ਹੋ ਕੇ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਸਰੋਵਰ ਵਿਚ ਚੁੱਭੀ ਮਾਰੀ ਤੇ ਉਸਦਾ ਕੋਹੜ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜੇ ਅਸੀਂ ਵਾਸਤੂਸ਼ਿਲਪ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਸ ’ਤੇ ਅਰਬ, ਭਾਰਤੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਸਾਫ ਝਲਕਦੇ ਹਨ। ਸਚਖੰਡ ਸ਼੍ਰੀ ਹਰਿਮੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਚਾਰਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ  ਮੂੰਹ ਕਰਦੇ ਚਾਰ ਦੁਆਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਹਰ ਧਰਮ, ਨਸਲ, ਫਿਰਕੇ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀ ਲਈ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਗੁਰੂ ਰਾਮਦਾਸ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦੇ ਲੰਗਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਮੁਲਕ, ਧਰਮ, ਜਾਤ, ਲਿੰਗ ਆਦਿ ਦੇ ਲੱਗਭਗ ਇੱਕ ਲੱਖ ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗੁਰੂ ਕਾ ਲੰਗਰ ਛੱਕਦੇ ਹਨ।

ਅੰਤ ਸਿੱਖ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ  ਕਰੀਬ ਤੋਂ ਜਾਨਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ  ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਇਹ ਗੋਰਵਮਈ ਇਤਿਹਾਸ ਨੂੰ  ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਸਾਰੀ ਕਾਇਨਾਤ ਵਿਚ ਉਸੇ ਦਾ ਨੂਰ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ੍ਟ

ਸੋ ਗੁਰੂਆਂ ਦੀ ਇਸ ਧਰਤ ਨੂੰ  ਇੱਕ ਵਾਰ ਜ਼ਰੂਰ ਨਿਮਨ ਕਰੋ। ਤੁੁਹਾਡੀ ਅੰਤਰਆਤਮ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਵਿਚ ਖੁਦ-ਬ -ਖੁਦ ਰੰਗੀ ਜਾਵੇਗੀ। 

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ

Wednesday, April 29, 2026

ਕਿੱਧਰ ਗਈਆਂ ਚਿੜੀਆਂ

ਕਿੱਧਰ ਗਈਆਂ ਚਿੜੀਆਂ 






ਹਰ ਸਾਲ ਚਿੜੀ ਦਿਵਸ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਮੁਟਿਆਰ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵੀ ਚਿੜੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਅਸੀਂ ਭਲੀ ਭਾਂਤੀ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ  ਸੁਣਿਆ ਹੈ। ਚਿੜੀ ਸਾਡੇ ਪੰਜਾਬੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।  ਜਿਵੇਂ  ‘ਸਾਡਾ ਚਿੜੀਆਂ ਦਾ ਚੰਬਾ ਵੇ, ਬਾਬਲ ਅਸਾਂ ਉੱਡ ਜਾਣਾ’.....ਵਿੱਚ  ਕੁੜੀ  ਅਪਣੇ  ਪਿਤਾ ਨੂੰ  ਚਿੜੀ ਸਮਾਨ ਦੱਸ ਸਮਝਾ ਰਹੀ ਹੈ। 



ਚਿੜੀਆਂ  ਦੀ ਘਟਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੇ ਮਨੁੱਖ ਜਾਤੀ ਲਈ ਕਈ ਸਵਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਕਰ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਸਭ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਵਿਚ ਹੋਈ ਕਟੌਤੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸਾਡੀ ਤਕਨੀਕੀ ਜਾਂ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਵੀ ਆਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।



ਨਵੀਆਂ ਤਕਨੀਕਾਂ ਕਾਰਨ ਜਿੱਥੇ ਸਾਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲਾਭ ਮਿਲ ਰਹੇ ਹਨ ਉੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਘਾਟਾ ਵੀ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਹ ਹਨ ਪੰਛੀ। ਕੁਦਰਤ ਵੱਲੋਂ  ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਕਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਜਨੌਰਾਂ ਦਾ ਰੈਣ ਬਸੇਰਾ ਕੀਤਾ। ਪਰੰਤੂ ਨਵੀਆਂ ਤਕਨੀਕੀਆ ਕਾਰਨ ਟਾਵਰਾਂ ਦੇ ਲੱਗਣ ਨਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜਨੌਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡਾ ਅਸਰ ਵੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ। 



ਇਨਸਾਨ ਦੀਆਂ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਕਟਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਉੱਤੇ  ਰੈਣ ਬਸੇਰਾ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਪੰਛੀ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਦਾ ਕੀ ਬਣਿਆ। ਇਹ ਅੱਜ ਤੱਕ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬਸੇਰਾ ਕਿੱਥੇ ਲਾਇਆ ਉਸ ਦਾ ਫਿਕਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। 


ਅੱਜ ਉਜੜ ਚੁੱਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਬਸੇਰਿਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕਈ -ਕਈ ਥਾਵਾਂ ’ਤੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਟੰਗੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ ਪਰੰਤੂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਲੋਕਾਂ ਵੱਲੋਂ  ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਰਹਿਣ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 



ਕੋਈ ਸਮਾਂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਮ ਪੈਣ ਉੱਤੇ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਈ ਡਾਰਾਂ ਆਪਣੇ ਬਸੇਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਜਾਦੀਆਂ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ।


ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਇਹ ਡਾਰਾਂ ਟਾਵੀਆਂ ਟਾਵੀਆਂ ਹੀ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦੀਆਂ। 


ਇੱਕ ਤਜ਼ੁਰਬੇ ਮੁਤਾਬਿਕ ਕਈ ਦਿਨਾਂ ਤੱਕ ਇੱਕ ਆਲ੍ਹਣਾ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਟੰਗ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਪਰੰਤੂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਪੰਛੀ ਨਾ ਆਇਆ ਜੇਕਰ ਆਇਆ ਵੀ ਤਾਂ ਇੱਕ ਦੋ ਵਾਰੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਆਪ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਬੀਜੜਾ ਹੀ ਪਸੰਦ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। 



ਅਸੀਂ ਆਮ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਚਿੜੀਆਂ (ਪੰਛੀ) ਆਪਣਾ ਬਸੇਰਾ ਸੁੱਕਾ ਘਾਹ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇੱਕ -ਇੱਕ ਤਿਣਕੇ ਨਾਲ ਬੁਣ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇੱਕ ਕਲਾ ਦੇਖੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। 


ਚੌੜੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਬਣਨ ਕਾਰਨ ਅੰਨ੍ਹੇਵਾਹ ਹੋਈ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਅਸੀਂ ਜਿਆਦਾ ਤੋਂ ਜਿਆਦਾ ਰੁੱਖ ਲਗਾ ਕੇ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਸੋ ਸਿਆਣਿਆਂ ਦਾ ਕਿਹਾ ‘ਡੁੱਲ੍ਹੇ ਬੇਰਾਂ ਦਾ ਅਜੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਵਿਗੜਿਆ’ ਆਓ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਹੋਈਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆ ਨੂੰ ਮੁੜ ਤੋਂ ਸੁਧਾਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।


ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ ਮੁਹਾਲੀ 






Sunday, April 26, 2026

ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ

ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ 

ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਤੇ ਸਾਡੇ ਸਮਾਜ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਸਾਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੇਣ ਹਨ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣਾ ਤੇ ਪਾਣੀ ਰੱਖਣਾ ਮੁੱਖ ਮੰਨਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਖਾਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸੀ। 

ਜੇਕਰ ਪਿਛੋਕੜ ’ਤੇ ਇੱਕ ਝਾਤ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਘਰਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਹੁੰਦੇ ਸੀ। ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਭਾਵੇਂ ਘੱਟ ਗਈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਕਿਤੇ ਨਾ ਕਿਤੇ ਹੁਣ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਸੀਂ ਘੜੇ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਝਾਤ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ ਘੜਾ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣਦੇ ਹੀ ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਘੜਾ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚੰਗਾ ਬਰਤਨ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਠੰਡਾ ਤਾਂ ਕਰਦਾ ਹੀ ਹੈ ਪ੍ਰੰਤੂ ਘੜੇ ਦੇ ਪਾਣੀ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਵੀ ਕਰਵਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। 

ਘੜਾ

ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਘੜੇ ਦੀ ਬਣਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਿਖਾਰ ਕੇ ਨਵਾਂ ਟੂਟੀ ਵਾਲਾ ਘੜਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਟੂਟੀ ਵਾਲੇ ਘੜੇ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਕੱਢ ਕੇ ਪੀ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

ਕੁੱਜਾ

ਗਰਮੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਚੋਂਗਾ ਪਾਉਣ ਤੇ, ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ ਬਹੁਤ ਕੰਮ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਪੰਛੀ ਵੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਬਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚੋਗਾਂ ਖਾ ਕੇ ਜਾਂ ਚੁੱਗ ਕੇ ਗੁਜਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। 

ਆਲ੍ਹਣੇ 

ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਆਲ੍ਹਣੇ ਵੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਆਲ੍ਹਣਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰਖਤਾਂ ਉਤੇ ਟੰਗ ਕੇ ਪੰਛੀਆਂ ਦੇ ਸੁਰਖਿਆ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। 

ਝਾਵਾਂ 

ਝਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਬਾਥਰੂਮ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਡੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਸਾਫ ਸਫਾਈ ਦੇ ਕੰਮ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਵੇਂ ਅਜੋਕੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਪ੍ਰੋਡੈਕਟ ਮਿਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਪ੍ਰੰਤੂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵਸਤੂ ਜੋ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਦੇਣ ਹੈ ਉਹ ਅੱਜ ਵੀ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੈ। 

ਘੜੌਲੀ

ਘੜੌਲੀ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਇੱਕ ਬਰਤਨ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੁੱਕਾ ਆਟਾ ਰੱਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪ੍ਰੰਤੂ ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਗਈ ਹੈ।

ਤੌੜੀ

ਪੁਰਾਣੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਜਦੋਂ ਸਿਆਲ ਦੀ ਰੁੱਤ ਆਉਂਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਹਰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਾਗ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ’ਤੇ ਬਣਦਾ ਆਮ ਹੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। 

ਅੱਜ ਕੱਲ ਵੀ ਸਾਗ ਆਮ ਹੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਦੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਪਰੰਤੂ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਤੇ ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਫ਼ਰਕ ਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਬੀਤੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਾਗ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਬਰਤਨ ‘ਤੌੜੀ’ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ‘ਤੌੜੀ’ ਵਾਲਾ ਸਾਗ ਚੁੱਲ੍ਹੇ ਤੇ ਬਣਨ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਸੁਆਦ ਅਲਗ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਅਜੌਕੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਦਲਾਉ ਆ ਗਏ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਗ ਗੈਸ ਤੇ ਕੁੱਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਹੈ।

ਦੀਵੇ, ਗੜਬੜੇ

ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਣੇ ਬਰਤਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੀਵੇ, ਗੜਬੜੇ, ਕੁੱਜਾ ਆਦਿ ਵੀ ਸਾਡੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਵਸਤੂਆਂ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਵਿੰਡ ਚਾਈਮ

ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਨਵੇਂ ਰੂਪ ਵਿੱਚ (ਵਿੰਡ ਚਾਈਮ) ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਟੱਲੀਆਂ ਲਗਾ ਕੇ ਸੋਹਣੇ ਸੁਚੱਜੇ ਢੰਗ ਨਾਂਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਿੰਡ ਚਾਈਮ ਘਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਕਸਰ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕੋਈ ਨਵਾਂ ਘਰ ਬਣਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਦੀ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਘਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਾਲੇ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਨਜ਼ਰ - ਬੱਟੂ ਟੰਗਦੇ ਹਾਂ। ਇਸ ਨੂੰ ਟੰਗਣ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਘਰ ਤੇ ਆ ਰਹੀ ਬੁਰੀ ਨਜ਼ਰ ਤੋਂ ਬਚਾਏ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਅੱਜ ਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਤਵਾ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਦਾ ਬਣਿਆ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੀਸੇ 

ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਦੀਸੇ (ਕਟੋਰੀ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਏ) ਵਿੱਚ ਸ਼ਗਨ ਵਜੋਂ ਚਾਵਲ , ਚੀਨੀ, ਹਲਦੀ ਪਾ ਕੇ ਨਾਲ ਮੌਲੀ ਨਾਲ ਬੰਨ ਕੇ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਟੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਸਤੂ ਵੀ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 

ਗਮਲੇ 

ਘਰਾਂ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਲਈ ਅਸੀਂ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਫੁੱਲ ਬੂਟੇ ਪੌਦੇ ਲਗਾਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਾਂ । ਇਨ੍ਹਾਂ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਅਸੀਂ ਬਜ਼ਾਰ ਤੋਂ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗਮਲੇ ਵੀ ਖਰੀਦਦੇ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਬੂਟਿਆਂ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗਮਲੇ ਵਿਚ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਮਲੇ ਵਿਚ ਬਾਹਰ ਦੀ ਹਵਾ ਮਿਲਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਫੁੱਲ ਵੀ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਗਮਲੇ ਘਰ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਵੀ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ।  

ਹੋਰ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹੀਏ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਸਤੂਆਂ ਅਤੇ ਬਰਤਨਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਛੋਕੜ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੋ ਆਉ ਆਪਣੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਨਾਨ ਜੁੜਦੇ ਹੋਏ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਆਧਾਰ ਬਣਾਈਏ ਅਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨਾਂ ਦਾ ਉਪਯੋਗ ਕਰੀਏ। 

ਬਲਜਿੱੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ

Saturday, April 25, 2026

ਡੇਂਗੂ ਮੱਛਰ



       

ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹਰ ਸਾਲ  ਡੇਂਗੂ, ਮਲੇਰੀਆਂ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਕਈ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ ਚੱਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਭਾਵੇਂ ਸਰਕਾਰ ਬਹੁਤ ਉਪਰਾਲੇ ਵੀ ਕਰਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਪਿੰਡਾਂ, ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਕਸਬਿਆਂ, ਕਾਲੋਨੀਆਂ, ਸੁਸਾਇਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਡੇਂਗੂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਕੈਂਪ ਵੀ ਲਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰੰਤੂ ਫਿਰ ਵੀ ਇਹ ਡੇਂਗੂ ਮੱਛਰ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੋ, ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਇਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਡੇਂਗੂ ਮੱਛਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਜੀਵ (ਮੱਛਰ) ਸਾਡੀਆਂ ਕੀਮਤੀ ਜਾਨਾਂ ਦਾ ਜਿੰਮੇਵਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਡੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬੜਾਵੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
         
ਡੇਂਗੂ ਸੰਕ੍ਰਮਿਤ ਇਸਤਰੀ/ਮਾਦਾ ਦੇ ਏਡੀਜ, ਅਜਿਪਟੀ ਨਾਮਕ ਮੱਛਰ ਦੇ ਕੱਟਣ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੱਛਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੇ ਚੀਤੇ ਵਰਗੀਆਂ ਧਾਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸੰਕ੍ਰਮਿਤ ਮੱਛਰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਕੱਟ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਡੇਂਗੂ ਉਸ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਅੰਦਰ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਲੱਛਣ : ਤੇਜ ਠੰਡ ਲੱਗ ਕੇ  ਬੁਖਾਰ ਆਉਣਾ, ਸਿਰ ਦਰਦ, ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਰਦ, ਜੀ ਮਚਲਾਉਣਾ, ਉਲਟੀ, ਦਸਤ ਲੱਗਣਾ ਇਸ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
           
ਡੇਂਗੂ ਮੱਛਰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਹੀ ਕੱਟਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਵੀ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਫ ਰੁਕੇ ਪਾਣੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਨਹੀਂ ਉੱਡਦਾ ਨੀਵਾ ਹੀ ਉੱਡਦਾ ਹੈ। ਮੌਸਮ ਬਦਲਦੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਹਲਕਾ ਬੁਖਾਰ ਜਾਂ ਸਿਰ ਦਰਦ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੇੜੇ ਦੇ ਸਿਹਤ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਇਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਣੀ ਜਰੂਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਅਣਗੋਲਿਆ ਨਾ ਕਰਕੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸਰਕਾਰੀ ਹਸਪਤਾਲਾਂ ਜਾਂ ਡਿਸਪੈਂਸਰੀਆਂ ਜਾ ਕੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਡੇਂਗੂ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਟੈਸਟ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਰਕਾਰ ਵਲੋਂ ਫਰੀ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਡੇਂਗੂ ਦੇ ਲੱਛਣਾ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਚੱਲਦੇ ਹੀ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਟੈਸਟ ਕਰਾਉਣ ਵਿੱਚ ਢਿੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।

ਬਦਲਦੇ ਮੌਸਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸਾਡੇ ਆਲੇ- ਦੁਆਲੇ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਭਰਮਾਰ ਵੱਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਥਾਂ -ਥਾਂ ਸਾਫ ਖੜ੍ਹਾ ਪਾਣੀ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਫੌਜ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਨਗਰ ਨਿਗਮਾਂ ਜਾਂ ਕਮੇਟੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਇਹਨਾਂ ਮੱਛਰਾਂ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਸਮੇਂ -ਸਮੇਂ ’ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਛਿੜਕਾਅ ਕਰਵਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਡਾ ਆਲਾ- ਦੁਆਲੇ ਸਾਫ ਸੁਥਰਾ ਰਹੇ ਤੇ ਇਹਨਾਂ ਮੱਛਰਾਂ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਚਾਉ ਹੋ ਸਕੇ।




           
ਇਹਨਾਂ ਮੱਛਰਾਂ ਦੇ ਬਚਾਉ ਲਈ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਈਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਖੜ੍ਹਾ ਨਹੀਂ ਹੋਣ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੂਲਰਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਥੋੜੇ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਬਦਲ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤੇ  ਗੰਦਾ ਪਾਣੀ ਖੜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਕਈ ਵਾਰ ਸਾਡੇ ਬਾਹਰ ਪਏ ਸਮਾਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਾਇਰਾਂ, ਗਮਲੇ ਹੋਰ ਛੋਟੀਆਂ ਮੋਟੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸੀਂ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਰਸਾਤ ਪੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੁਰੰਤ ਖਾਲੀ ਕਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਘਰ ਅੰਦਰ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਜਾਂ ਕੰਮ ਲਈ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਵੀ ਢੱਕ ਕੇ ਰੱਖਣਾ ਸਾਡੀ ਜਿੰਮੇਵਾਰੀ ਬਣਦੀ ਹੈ,  ਕਿਉਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਉਤੇ ਹੀ ਮੱਛਰ ਆ ਕੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਇਹਨਾਂ ਮੱਛਰਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਅੰਦਰ ਆਉਣ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ

Friday, April 24, 2026

ਆ ਨੀਂ ਚਿੜੀਏ ਪਾਣੀ ਪੀ

 


ਆ ਨੀਂ ਚਿੜੀਏ ਪਾਣੀ ਪੀ 


ਜੂਨ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਅੱਤ ਦੀ ਗਰਮੀ ਪੈ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਇਨਸਾਨ ਤਾਂ ਇਨਸਾਨ ਪਸ਼ੂ ਪੰਛੀ ਵੀ ਗਰਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਸੀ। ਇਸ ਅੱਤ ਦੀ ਗਰਮੀ ’ਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦੀਆਂ ਦੋ ਸਹੇਲੀਆਂ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਥੌੜਾ ਬਾਹਰ ਜਾ ਕੇ ਕੁਝ ਖਾਣ- ਪੀਣ ਦਾ ਮੰਨ ਬਣਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਅਜੇ ਦਫ਼ਤਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਸ਼ੋਅ ਰੂਮਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਥੌੜੀ ਦੂਰੀ ’ਤੇ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਾਰਕਿੰਗ ਕੋਲ ਆਈਆਂ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਪਾਰਕਿੰਗ ਵਾਲੇ ਰੋਡ ’ਤੇ ਇੱਕ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਟੋਇਆ ਦੇਖਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਕੋਈ ਨਵੀਂ ਗੱਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਰੋਡ ਵਿਚ ਟੋਇਆ ਪਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਦਰਅਸਲ ਇਹ ਟੋਇਆ ਪਾਣੀ ਦੇ ਲੀਕ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕਾਫ਼ੀ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਇਥੇ ਟੋਇਆ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਇਹ ਟੋਇਆ ਅਕਸਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੀ ਮਿਲਦਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਸਹੇਲੀ ਕਹਿਣ ਵੀ ਲੱਗੀ ਜਾਂਦੀ ਕਿ ਇਹ ਟੋਇਆ ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਪਿਆ ਹੈ ਪਰ ਕੋਈ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਜਾਂ ਲੀਕੇਏਜ਼ ਨੂੰ ਠੀਕ ਤੱਕ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਰਿਹਾ। ਸ਼ੋਅ ਰੂਮ ਵਾਲਿਆਂ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਕਦੇ ਵੀ ਇਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਅਕਸਰ ਇਥੇ ਪਾਣੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਆਉਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਰ ਰਾਹੀਂ ਇਸ ਟੋਏ ਕੋਲ ਹੀ ਲੰਘਦਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਵੀ ਇਸ ਲੀਕੇਏਜ਼ ਵੱਲ ਬਹੁਤਾ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਸੀ ਦੇਂਦਾ।  ਫੇਰ ਕੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਨਾਂ ਦੀ ਨਜ਼ਰ ਜਦੋਂ ਉਸ ਟੋਏ ਵੱਲ ਗਈ ਤਾਂ ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੰਛੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੇ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਵਿਚ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਲਗਾ ਲਗਾ ਕੇ ਨਹਾਉਣ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸੀ। ਇਹ ਨਜ਼ਾਰਾ ਦੇਖ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ’ਚ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਦੇ ਮੰਨ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਦਾ ਟਿਕਾਣਾ ਨਾ ਰਿਹਾ ਉਹ ਦੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਸਕੂਨ ਭਰਿਆ ਅਹਿਸਾਸ ਆ ਰਿਹਾ ਸੀ। 

ਕੁਝ ਦੇਰ ਇੰਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਨੂੰ ਇਸ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਲਗਾਉਂਦੇ, ਕਦੇ ਖੰਭਾਂ ਨੂੰ ਚੂੰਝਾਂ ਮਾਰ ਧੋਂਦੇ ਅਤੇ ਨਹਾਉਂਦੇ, ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦਿਆਂ, ਕਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਗੋਤੇ ਖਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਕੁਝ ਦੇਰ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਸਤੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਡਾਰੀ ਮਾਰ ਉਡਦਿਆਂ ਦੇਖਦੀਆਂ ਰਹਿ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸਹੇਲੀ ਨੇ ਦੂਜੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਹ ਟੋਇਆ ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਦਿਨ ਠੀਕ ਹੋ ਹੀ ਜਾਊਂ ਪਰ ਅੱਜ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਬੂਤਰਾਂ, ਚਿੜੀਆਂ ਦੇ ਪਿਆਸ ਅੱਗੇ ਤਾਂ ਇਹੀ ਪਾਣੀ ਦਾ ਟੋਇਆ ਜੀਵਨ ਦਾਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ 

ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ

 ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ


ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਣਾ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵੱਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ ਇਹ ਤਾਂ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਿਆ ਇੱਕ God Gift ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਕਹਿੰਦੇ ਨੇ ਜਦ ਕਿਸੇ ਦੀ ਆਤਮਾ ਜਾਂ ਰੂਹ ’ਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੱਟ ਵੱਜਦੀ ਹੈ ਉਦੋਂ ਬੰਦਾ ਹਥਿਆਰ ਨਹੀਂ ਕਲਮ ਸਹਾਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।  ਜਿਵੇਂ ਕਹਿ ਲਵੋ ਕਿ ਪਰਮਾਤਮਾ ਖੁਦ ਆ ਕੇ ਕਲਮ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਫੜਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।  ਭਾਵ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ- ਇੱਕ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਦੀ ਲਕੀਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦਾਤ ਰੂਹ ਨੂੰ ਫ਼ਕੀਰੀ ਰੰਗ ਵਿਚ ਰੰਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਇਹ ਸਵੱਲੀ ਦਾਤ ਸਾਹਿਤਕ ਕਿਆਰੀ ’ਚ ਬੂਟੇ ਤੋਂ ਪੌਦਾ ਤੇ ਪੌਦੇ ਤੋਂ ਕਦੋਂ ਰੁਖ਼ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਇਸ ਦਾ ਪਤਾ ਲੇਖਕ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਕਿਤਾਬੀ ਜਾਮਾ ਪਹਿਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਗੱਲ ਦਹਾਕੇ ਪੁਰਾਣੀ ਹੈ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਨਾ ਕੁਝ ਗੁਣਗਨਾਉਂਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ,ਪਰ ਕਦੇ ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਨਹੀਂ ਸੀ ਉਤਾਰਿਆ। ਫੇਰ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੀ ਨੌਕਰੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਲੱਗ ਗਈ। ਜਿਥੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ ਹੀ ਨਾਲ ਹੀ ਮੈਨੂੰ ਸਾਹਿਤਕ ਸਿਰਜਣਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਦੀ ਰੂਪ ਰੇਖਾ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ -ਕਰਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ। ਬਸ ਫੇਰ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿਚ ਜੋ ਖ਼ਿਆਲ ਆਉਂਦੇ ਮੈਂ ਕੰਪਿਊਟਰ ’ਚ ਦੋ ਲਾਇਨਾਂ ਕਦੇ ਚਾਰ ਲਾਇਨਾਂ ਲਿਖ ਕੇ ਸੰਭਾਲ ਲੈਂਦੀ। 

ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਦੇਖਦੀ ਹਾਂ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਸੋਚ ’ਚ ਕੁਦਰਤ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨਾ ਤੇ ਫ਼ਿਕਰਮੰਦੀ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸ ਆਉਂਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ -ਕਰਦੇ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੇਖ, ਕਹਾਣੀ ਜਾਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ। ਜਦ ਉਹ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਠਕਾਂ ਦੇ ਫੋਨ ਆਉਂਦੇ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਛਪੀ ਰਚਨਾ ਪਾਠਕਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਂਦੀ ਤੇ ਕੁਝ ਸੇਧ ਛੱਡਦੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਉਸ ਹੌਂਸਲੇ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਲਿਖਣ ਦੀ ਚੇਟਕ ਹੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ।


ਸਭ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਇੱਕ ਆਰਟੀਕਲ ਲਿਖਿਆ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਦਫ਼ਤਰ ਜਾ ਕੇ ਟਾਈਪ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਆਰਟੀਕਲ ‘ਸਾਡੀ ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਹਿੱਸਾ ਹਨ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ’ ਸੰਪਾਦਕ ਜੀ ਦੇ ਟੇਬਲ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ  ਪੜਿ੍ਹਆ ਅਤੇ ਪੜ ਕੇ ਆਪਣੀ ਪਾਰਖੂ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀ ਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਬਾਸ਼ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਇਸ ਨੂੰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲਗਾਇਆ ਜਾਵੇ। ਉਸ ਹੌਂਸਲੇ ਨੇ ਕਲਮ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਦੀ ਮੈਂ ਕਦੀ ਕਲਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤੀ।

ਅੱਜ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਯਕੀਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮੈਂ ਲਿਖ ਦਿੰਦੀ ਹਾਂ।


ਮੇਰੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਤਾਬ ‘‘ਆਖਿਰ ਕਦੋਂ ਤੱਕ’’ ਪੰਜਾਬੀ ਲੇਖਕ ਸਭਾ (ਰਜਿ) ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ , ਸੈਕਟਰ 21 ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਖੇ 2020 ਵਿਚ ਲੋਕ ਅਰਪਣ ਕੀਤੀ।

ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ ਨੂੰ ਸਮਝਦੇ ਹੋਏ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਦਿਸ਼ਾ ਦੇਣ ਦੇ ਮੰਤਵ ਨਾਲ ਦੂਜੀ ਕਿਤਾਬ ‘ਸੋਚ ਤੋਂ ਸੱਚ ਤੱਕ’ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਲਿਖਿਆ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ‘ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਭਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ’ ਵਲੋਂ ਜਨਵਰੀ 2024 ਵਿਚ ਸੈਕਟਰ 24 ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਸੈਣੀ ਭਵਨ ਲੋਕ ਅਰਪਣ ਕੀਤਾ।

ਹੁਣ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕਰਾਂ ਤਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ‘ਸਾਹਿਤ ਵਿਗਿਆਨ ਕੇਂਦਰ ਰਜਿ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ’ ਵਲੋਂ ਸ਼ਿਵ ਕੁਮਾਰ ਬਟਾਲਵੀ ਜੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਕਰਵਾਏ ਸਮਾਗਮ ਦੌਰਾਨ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 

ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਮੁਹਾਲੀ ਵਲੋਂ ਕਰਵਾਏ ਸਾਵਣ ਕਵੀ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਚੋਣਵੇਂ ਲਿਖਾਰੀ ’ਚ 2 ਅਗਸਤ 2022 ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਅਫ਼ਸਰ ਡਾ ਦਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬੋਹਾ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

‘ਅਦਾਰਾ ਸ਼ਬਦ ਕਾਫ਼ਲਾ ਰਜਿ’ ਵਲੋਂ ‘‘ਮਲਿਕਾ ਏ ਕਲਮ ਐਵਾਰਡ’’ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣੇ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ। 

ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਭਾਗ ਪੰਜਾਬ ਪਟਿਆਲੇ ‘ਮੇਲਾਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ’ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਾਹਿਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਮੁੰਬਈ ਵਲੋਂ ਰਾਜ ਪੱਧਰੀ ਸਾਹਿਤਕ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 

‘ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਭਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ’ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਸਨਮਾਨ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤਾ। 

21 ਮਾਰਚ 2024 ਨੂੰ ਗਵਰਨਰ ਬਨਵਾਰੀ ਲਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ‘ਦਿਸ਼ਾ ਇੰਡੀਅਨ ਐਵਾਰਡ’ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ। 

‘‘ਨਵੀਆਂ ਕਲਮਾਂ ਨਵੀ ਉਡਾਨ’’ ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਤਨਦੇਹੀ ਨਾਲ ਨਿਭਾਉਣ ’ਤੇ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿਚ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਲੈਵਲ ’ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਭਵਨ ਸਰੀ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਸੁਖੀ ਬਾਠ ਵਲੋਂ ਵਿਸ਼ੇਸ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 

ਮੇਰੀ ਦੂਜੀ ਪੁਸਤਕ ‘ਸੋਚ ਤੋਂ ਸੱਚ ਤੱਕ ‘ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਨੂੰ ‘ੳਅੲ ਅਦਬੀ ਕਿਰਨਾਂ’ ਸਾਹਿਤਕ ਮੰਚ ਬਠਿੰਡਾ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਾਲ ਸਾਹਿਤ ਐਵਾਰਡ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ।

‘‘ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ’’ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਦੇ 25 ਵੀਂ ਸਿਲਵਰ ਜੁਬਲੀ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਪੰਜਾਬੀ ਭਵਨ ਲੁਧਿਆਣਾ ਵਿਖੇ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ। 

ਕਿਤਾਬ ‘‘ਸਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ ਸੋ ਗਿਆ’’ ਹਰਦੀਪ ਕੌਰ ਵਿਰਕ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਸਮਾਰੋਹ ਦੌਰਾਨ ਫੁਲਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਿਵਾਜਿਆ ਗਿਆ। 

ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਭਾ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿਚ ਛਪਣ ਤੇ ਵੱਡਮੁੱਲੇ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਵਜੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। 


ਹੋਰ ਪੁਸਤਕਾਂ                                                                                                                                         

ਪੁਸਤਕਾਂ ‘‘ਬਾਲ ਕਾਵਿ ਕਿਆਰੀ’’ ਸਾਂਝਾ ਬਾਲ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ,  ‘ਜਾਗਦੇ ਬੋਲ’ ‘ਹਰਫ਼ਾਂ ਦੇ ਰੰਗ’, ੳਅੲ ਅਦਬੀ ਕਿਰਨਾਂ ਤਿੰਨ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਹਿੰਦੀ ਵਿਚ ਛਪੀ ‘ਪੰਜਾਬ ਦਰਸ਼ਨ’, ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। 

ਨਾਮਵਰ ਅਖ਼ਬਾਰ ਤੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ 

ਮੇਰੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਨਾਮਵਰ ‘ਪੰਖੜੀਆਂ’  ‘ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਿੱਖਿਆ’ ‘ਪੰਖੜੀਆਂ’ ਉਰਦੂ ਬਾਲ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਪਾਕਿਸਤਾਨ, ‘ਚਮਕੌਰ ਦੀ ਗੜ੍ਹੀ’, ‘ਸ਼ਬਦ ਬੂੰਦ’ ਹਰਿਆਣਾ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ‘ਸੱਤ ਸਮੁੰਦਰੋਂ ਪਾਰ’ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਆਨਲਾਈਨ ਚਾਨਣ ਮੁਨਾਰਾ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਬੀਬੀਸੀ ਪੰਜਾਬੀ ਤੇ, ਪੰਜ ਦਰਿਆ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਬਿਆਨ-ਏ ਹਰਫ਼ ਸਾਹਿਤਕ ਮੰਚ ਪੰਜਾਬ, ਮਾਨ ਸਰੋਵਰ ਸਾਹਿਤ ਅਕੈਡਮੀ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਕਾਵਿ ਲੋਕ, ਚਾਨਣਾ ਮੁਨਾਰਾ  ਆਨਲਾਈਨ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਮਲੋਟ ਟਾਈਮਜ਼ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਬੋਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਆਨਲਾਈਨ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਪੋਕਸਮੈਨ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਪੰਜਾਬੀ ਜਾਗਰਣ ਅਖਬਾਰ, ਬਾਬੂ ਸ਼ਾਹੀ ਆਨਲਾਈਨ ਅਖ਼ਬਾਰ, ਮੀਡੀਆ ਪੰਜਾਬ ਆਨਲਾਈਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਨਲਾਈਨ ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਪਾਠਕ ਮੇਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਲਿਖਣ ਦੀ ਚੇਟਕ ਮੈਨੂੰ ਲਿਖਦੇ- ਲਿਖਦੇ ਅੱਜ ਇਥੋਂ ਤੱਕ ਲੈ ਆਈ ਕਿ ਅੱਜ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਸੰਪਾਦਨ ਪੁਸਤਕ, ‘ਪਿੰਡ ਮੇਰਾ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ’, ‘ਆਜਾ ਮੇਰਾ ਪਿੰਡ ਵੇਖ ਲੈ’ , ‘ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ’ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਛਾਪ ਕੇ ਬੜਾ ਮਾਣ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਪੁਸਤਕ ‘‘ਆ ਨੀਂ ਚਿੜੀਆ ਪਾਣੀ ਪੀ’’, ‘‘ਦੋ ਤੇਰੀਆ ਦੋ ਮੇਰੀਆਂ ’’ ‘ਤੇਰੀ ਰਹਿਮਤ’ (ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕਾ), ਬਾਲ ਕਾਵਿ ਕਿਆਰੀ (ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕਾ), ਰੱਬ ਰੂਪ ਮਾਂ, 52 ਕਲਮਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਚਾਰ, ਪਿੰਡ ਮੇਰੇ ਸਹੁਰਿਆ ਦਾ, ਪੰਜਾਬ ਕਰਾਂ ਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਤੇਰੀ, ਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ,  ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੇ ਰੰਗ, ਨਵੀਆਂ ਕਲਮਾਂ ਨਵੀਂ ਉਡਾਣ, (ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕਾ), ਸੁਖਨ ਨਵਾਜ਼, ਕਮਾਲ ਏ ਮਿਜ਼ਰਾਬ, ਉਲਫ਼ਤ, ਹਰਫ਼ਾਂ ਦਾ ਕਾਫ਼ਲਾ, ਵਿਲੱਖਣ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ, ਆ ਨੀ ਚਿੜੀਆਂ ਪਾਣੀ ਪੀ, ਮੇਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਸਫ਼ਰ, ਮਾਂ ਦੀ ਮਮਤਾ, ਦੋ ਤੇਰੀਆਂ ਦੋ ਮੇਰੀਆਂ ਆਦਿ ਸਾਂਝੇ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿਚ ਮੇਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਬਣਦੀ ਜਗ?ਹਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸਦੀ ਮੈਨੂੰ ਬੇਹੱਦ ਖੁਸ਼ੀ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਪਾਠਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਪੁਸਤਕਾਂ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲੇਗਾ।

ਮੈਂ ਉਮੀਦ ਕਰਦੀ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਪੁਸਤਕਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਸਾਬਤ ਹੋਣਗੀਆਂ।

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ (ਗਵਰਨਰ ਐਵਾਰਡੀ)


Thursday, April 23, 2026

‘ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ’ ਅਜੂਬਾ

 

ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾਅਜੂਬਾ 


ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹੈ, ਕਰੋੜਾਂ ਦੀ ਲਾਗਤ ਨਾਲ ਬਣੇ ਇਸ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਵਿਚ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਜਗਤ ਤੇ ਕਿੰਨਾ ਡੂੰਘਾ ਅਸਰ ਪਾਇਆ ਹੈ ਇਹ ਤਾਂ ਅਜੂਬੇ ਵਿਚ ਜਾ ਕਿ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ, ਵਿਦਵਾਨਾਂ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਮੁਨੀਆਂ ਆਦਿ ਵਲੋਂ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਤੇ ਆਪੋਂ ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਰਾਹੀਂ ਵਿਚਾਰ ਦੁਨੀਆਂ ਨਾਲ ਸਾਂਝੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਇਹ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮ ਦਾ ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਕੇਂਦਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ ਟਰੱਸਟ ਪਿੰਡ ਬਾਪਰੌਰ ਨੇੜੇ ਸ਼ੰਭੂ ਬੈਰੀਅਰ ਅੰਬਾਲਾ ਰਾਜਪੁਰਾ ਰੋਡ (ਪੰਜਾਬ) ਵਿਚ ਸਥਿਤ ਹੈ ਇਹ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਹਾਈਵੇ ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਥੇ ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਭਰ ਤੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਆਉਣਾ ਜਾਣਾ ਲੱਗਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ

ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਤੋਂ ਕਈ ਉੱਘੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਥੇ ਜਾਣਾ ਇੱਕ ਵਿਚਾਰ ਬਣਾਇਆ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਿਵਸ ਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਵਲੋਂ ਉੱਘੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰੁੱਪ  ‘‘ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ’’ ਦੇਖਣ ਲਈ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ (ਬਡਹੇੜੀ) ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਗਏ ਸੀ ਕਈ ਨੂੰ ਫੋਨ ਵੀ ਕੀਤੇ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦੇ -ਕਰਦੇ ਸਵੇਰੇ 10.30 ਵਜੇ ਤੱਕ ਸਾਰੇ ਆਪੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਬੈਠ ਕੇ ਚੱਲ ਪਏ ਅਜੇ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਵਿਚ ਹੀ ਸੀ ਕਿ ਇੱਕ ਗੱਡੀ ਤੇਲ ਪੁਵਾਉਣ ਲਈ ਪੈਟਰੋਲ ਬੰਬ ਤੇ ਰੁਕ ਗਈ ਉਸ ਗੱਡੀ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 10-15 ਮਿੰਟ ਫਿਰ ਲੇਟ ਹੋ ਗਏ ਫਿਰ ਤਿੰਨੋਂ ਗੱਡੀਆਂ ਆਪੋ ਆਪਣੀ ਸਪੀਡ ਵਿਚ ਅਜੇ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਸੀ ਕਿ ਬਠਲਾਣਾ ਪਿੰਡ ਜੋ ਹਾਈਵੇ ਤੇ ਹੀ ਸਥਿਤ ਹੈ ਉਥੇ ਰੁਕਣ ਲਈ ਸਭ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਇਥੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਪੋਕਸਮੈਨ ਦੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਲੋਂ 3 ਏਕੜ ਵਿਚ ਇੱਕ ਕ੍ਰਿਕਟ ਐਕਡਮੀ ਖੋਲ੍ਹੀ ਗਈ ਹੈ ਉਥੇ ਸਭ ਨੂੰ ਚਾਹ ਪੀ ਕੇ ਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਉਥੇ ਚਾਹ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਭ ਫਿਰ ਆਪੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਵਿਚ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰ ਤੇ ਚੱਲ ਪਏ

ਰਾਸਤੇ ਦੀ ਟਰੈਫ਼ਿਕ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ 12.30 ਵਜੇ ‘‘ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾ’’ ਦਰ ਖੱਲੇ ਮਿਲੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਗੱਡੀਆਂ ਅੰਦਰ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਫਿਰ ਉਥੇ ਦਾ ਇੱਕ ਟੀਮ ਮੈਂਬਰ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਐਟਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ ਉਥੇ ਜਦੋਂ ਐਟਰੀ ਮੌਕੇ ਬੰਦਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹੋਣ ਲੱਗੀ ਤਾਂ ਗਿਣਤੀ ਪੂਰੀ-ਪੂਰੀ ਤੇਰਾਂ-ਤੇਰਾਂ ਤੋਲ ਪਈ ਇਹ ਇਕ ਸਬੱਬ ਹੀ ਬਣਿਆ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਸਾਹਿਬ ਨੇ ਕਈਆਂ ਨੂੰ ਸੱਦੇ ਭੇਜੇ ਸੀ ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਕਿਸੇ ਮਜ਼ਬੂਰੀ ਵੱਸ ਪਹੁੰਚ ਹੀ ਨਹੀ ਸੀ ਸਕੇ


ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਮਨੋਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੱਖਰੇ ਦੌਰ ਵਿਚ ਆ ਗਏ ਹੋਵੋ ਉਥੇ ਦੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਮੇਲ ਖਾਂਦੀ ਦੇ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਲੁਕਾਈ ਅੱਗੇ ਰੱਖਿਆ ਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਲੋਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪੈਗੰਬਰ ਮੰਨਣ ਲੱਗੇ ਪਏ

ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਸਪੋਕਸਮੈਨਅਖ਼ਬਾਰ ਦੇ ਬਾਨੀ ਮਹਰੂਮ ਸ੍ਰ ਜੋਗਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਜੀ ਵਲੋਂ ਆਪਣਾ ਪੂਰਾ ਜੀਵਨ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ ਫ਼ਲਸਫੇ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਕੇ ਬਣਾਇਆ ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾਗੁਰਦੁਆਰਾ ਸਿਸਟਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਖਰਾ ਹੀ ਅਜੂਬਾ ਹੈ  ਜਿਥੇ ਹਰ ਇੱਕ ਧਰਮ ਦੇ ਕਲਮਕਾਰਾਂ ਵਲੋਂ ਲਿਖੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕਠਾ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਇਥੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿਚ ਮੁਗਲ ਸਮਰਾਜ ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਬਾਰੇ 6 ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀਆਂ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਪੰਜਾਬ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕਇੱਕ ਡਾਕੂਮੈਂਟਰੀ ਦੇਖਣ ਤੇ ਪਤਾ ਚੱਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮੁਗਲ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਸਤਿਆਂ ਤੋਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਲੁੱਟ ਖਸੁੱਟ ਕਰਦੇ ਰਹੇ ਸਨ ਇਥੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿਚ ਇੱਕ ਨਾਨਕ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਨੌ ਪਰੌਫਿਟ ਨੌ ਲੌਸਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਸਮਾਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ


  ਅਜੂਬੇ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇੱਕ ਪਾਰਕ ਵਿਚ ਇੱਕ ‘‘ਨਾਨਕ ਬਗੀਚੀ’’ ਵੀ ਹੈ ਜਿਥੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਮੌਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਖੂਬ ਫ਼ਲ ਲੱਗਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਉੱਚਾ ਦਰ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦਾਦੇ ਅੰਦਰ ਹੀ ਇੱਕ ‘‘ਨਾਨਕ ਲੰਗਰ’’ ਘਰ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਉਥੋ  ਦੇ ਸਟਾਫ਼ ਵਲੋਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਲੰਗਰ ਵੀ ਛਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਇਸ ਲੰਗਰ ਨੂੰ ਛੱਕ ਕੇ ਤੁਸੀਂ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਕਹੋਗੇ ਕਿ ਲੰਗਰ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਵਾਦ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਇੰਝ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਨੇ ਸੱਚਾ ਸੌਦਾ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਇਹ ਅਜੂਬਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿਚ ਜਿਥੇ ਅਗਿਆਨਤਾ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਉਥੇ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਲਈ ਸੱਚ ਦਾ ਰਾਹ ਦੁਸੇਰਾ ਵੀ ਹੈ ਇਹ ਅਜੂਬੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਰੂਰ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ  ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਾਡੇ ਭਵਿੱਖ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਅਜੂਬਾ ਦਿਖਾ ਕੇ ਬਾਬੇ ਨਾਨਕ ਦੇ ਫਲਸਫ਼ੇ, ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਬਾਰੇ ਚਾਨਣਾ ਜਰੂਰ ਪਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ 

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ

9878519278

 

Wednesday, April 22, 2026

ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਅਸਲ ਸੇਵਾਦਾਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ

 ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਅਸਲ ਸੇਵਾਦਾਰ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ 


ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਿਵਸ ਮਨਾਉਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਫੋਨ ਆਇਆ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣਾ ਹੈ, ਤੁਸੀਂ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੀ ਸੇਵਾ ਬਾਖੂਬੀ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਸਮਾਗਮ ’ਚ ਜ਼ਰੂਰ ਪਹੁੰਚਣਾ। ਇਹ ਫੋਨ ਵਿਸ਼ਵ ਪੰਜਾਬੀ ਪ੍ਰਚਾਰ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਦਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਹਿਤ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਹੁਣ ਤੱਕ 115 ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਆਏ ਦਿਨ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਲੇਖ, ਕਹਾਣੀਆਂ ਛੱਪਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਵਲੋਂ ਸਟੇਟ ਐਵਾਰਡ ਵੀ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੇ ਅਨੇਕਾਂ ਐਵਾਰਡ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੇ ਹਨ।   

ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਇਹਨਾਂ ਨੇ 1995 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਸਾਰ ਮੁਹਿੰਮਾਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸੀ। ਇਹ ਮੁਹਿੰਮ ਬੋਰੀ ਤੋਂ ਬਸਤਾ, ਚੱਲੋ ਬੇਟੀ ਸਕੂਲ, ਆਸਰਾ, ਸੰਡੇ ਸਕੂਲ, ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀਆਂ। ਬਹਾਦਰ ਜੀ ਬਾਲ ਸਹਿਤ 52 ਕਿਤਾਬਾਂ ਝੋਲੀ ਪਾ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ  ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਗਵਰਨਰ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਵੀ ਮਿਲਿਆ।  

ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵੱਲੋਂ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿਚ ਖ਼ਬਰ ਲੱਗੀ ਕਿ ਜਿਹੜੇ ਬੱਚੇ ਦਸਵੀਂ ਤੇ ਬਾਰਵੀਂ ਕਲਾਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ’ਚੋਂ 100 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਨੰਬਰ ਲੈ ਕੇ ਪਾਸ ਹੋਏ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ  ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਸਮਾਗਮ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਖੁਦ ਵੀ ਪਹੁੰਚੀ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਵਲੋਂ 8 ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ  ਪੂਰੇ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚੋਂ ਗਿਆਰਾਂ -ਗਿਆਰਾਂ ਸੌ ਰੁਪਏ, ਮੋਮੈਂਟੋ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਲ ਤੇ ਸਰਟੀਫਿਕੇਟ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਗੋਸਲ ਸਾਹਿਬ ਵਲੋਂ ਨਿੱਤ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿਚ ਵੱਡਮੁੱਲਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗੋਸਲ ਸਾਹਿਬ ਜੀ ਦਾ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਲਈ ਸੇਵਾ ਦਾ ਘੇਰਾ ਦਿਨ -ਬ -ਦਿਨ ਬਹੁਤ ਵਿਸ਼ਾਲ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖ ਮਨ ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 

ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ  ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਸਮਾਗਮ ਵਿਚ ਬੁਲਾਉਣਾ ਮਨ ਨੂੰ  ਤਸੱਲੀ ਦਿੰਦੀ ਕਿ ਅੱਜ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਹਸਤੀਆਂ ਵਿਚ ਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਤੁੱਛ ਜਿਹੇ ਇਨਸਾਨ ਸਮਝਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦਾ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੱਗ ਤੇ ਉਸਦੀ ਉਸਤਤ ਰਹਿੰਦੇ ਜਹਾਨ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਦਿਖਾਵਾ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਮ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਬਹਾਦਰ ਸਿੰਘ ਗੋਸਲ ਜੀ ਮਾਂ ਬੋਲੀ ਦੇ ਅਸਲ ਸੇਵਾਦਾਰ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ’ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਨੂੰ ਫ਼ਖਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਵੇਗਾ। 

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ 


Tuesday, April 21, 2026

ਅੰਨਪਾਣੀ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ )

 

 

ਅੰਨਪਾਣੀ (ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ )

ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਜੂਨ ਦਾ ਮਹੀਨਾ ਸੀ ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਸਾਹਿਬ ਦੀ ਚਰਨ ਗੰਗਾ ਚ ਕੁਝ ਕਬੂਤਰ ਬੜੇ ਚਾਅ ਨਾਲ ਡੁੱਬਕੀਆਂ ਲਗਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਰਹੇ ਸੀ ਪਾਣੀ ਪੀਂਦੇ ਤੇ ਨਹਾਉਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਜਾਂਦੀ ਨੂੰ ਵੀ ਬੜਾ ਸਕੂਨ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ


ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਹਰ ਇੱਕ ਦਾ ਦਾਣਾ ਪਾਣੀ ਲਿਖਿਆ ਪਿਆ ਹੈ ਭਾਵੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸ ਚਰਨ ਗੰਗਾ ਚ ਪੈਰ ਧੋ ਕੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾ ਨੂੰ ਸਿਜਦਾ ਕਰਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਪੰਛੀਆਂ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦਾ ਅੰਨਪਾਣੀ ਦਾ ਹੀਲਾ ਵਸੀਲਾ ਵੀ ਰੱਬ ਨੇ ਦੇਖੋ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਲੱਖਾਂ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦੀ ਧੂਲ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਾ ਪੀ ਰਹੇ ਹੋਣ ਪਰ ਇਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਕਬੂਤਰਾਂ ਦੀ ਪਿਆਸ ਵੀ ਬੁਝ ਰਹੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਉਡਾਰੀ ਵੀ ਭਰ ਰਹੇ ਸੀ


ਸੋ ਸਾਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਹੀ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇਸ ਅੱਤ ਦੀ ਗਰਮੀ ਵਿਚ ਪੂਸ਼ ਪੰਛੀਆਂ ਦਾ ਧਿਆਨ ਜ਼ਰੂਰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕਿ ਇਹ ਬੇਜ਼ੁਬਾਨ ਆਪਣੀ ਪਿਆਸ ਬੁਝਾ ਸਕਣ ਅਤੇ ਅੰਬਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਡਾਰੀਆਂ ਭਰਦੇ ਰਹਿਣ  

ਸੋ ਅੰਤ ਵਿਚ ਪੰਛੀ ਪਾਣੀ ਪੀ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਉਡਾਰੀਆਂ ਲਾਉਂਦੇ ਗਏ

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ

Sunday, April 19, 2026

ਹੈਪੀ ਬਰਥ-ਡੇਅ ਫ਼ਤਿਹ

 ਹੈਪੀ ਬਰਥ-ਡੇਅ ਫ਼ਤਿਹ



ਹਰ ਸਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਤੀਜੇ ਦਾ ਫੋਨ ਆਇਆ,’ਭੂਆ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਬਡ-ਡੇਅ ’ਤੇ ਆਉਗੇ?

 ਹਾਂ ਫ਼ਤਿਹ ਆਵਾਂਗੀ, ਦੱਸ ਕੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂ?

 ਭੂਆ ਮੇਰੇ ਲਈ ਰਿਮੋਟ ਵਾਲੀ ਜੇਬੀਸੀ ਲਿਆ ਦੋ ਪਲੀਜ਼। ’

 ’ਅੱਛਾ ਕਿੰਨੀਆਂ ਜੇਬੀਸੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਤੈਨੂੰ? ਕੋਈ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ ਦੱਸ, ਜੇਬੀਸੀਆਂ ਤਾਂ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਨੇ। ’

 ‘ਨਹੀਂ ਭੂਆਂ ਮੈਨੂੰ ਜੇਬੀਸੀ ਹੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਰਿਮੋਟ ਵਾਲੀ।’

‘ਚੰਗਾ ਲੈ ਆਵਾਂਗੀ। ਹੋਰ ਕੁਝ ਵੀ ਦੱਸ ਕੀ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂ?

 ‘ਚਾਕਲੇਟ ਵਾਲਾ ਕੇਕ ਚਾਕਲੇਟ ਲੈ ਆਣਾ।’’

ਚੰਗਾ ਪੁੱਤ ਮੈਂ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ, ਪੱਕਾ ਲੈ ਕੇ ਆਵਾਂਗੀ।’

ਭੂਆ ਕੇ ਕਰੇ। ਹਰ ਸਾਲ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫੋਨ ਉਡੀਕਦੀ ਰਹੀ ਕਿ ਕੋਈ ਫੋਨ ਕਰਕੇ ਕਹੇਗਾ ਕਿ ਫ਼ਤਿਹ ਦਾ ਜਨਮ-ਦਿਨ ਮੁਨਾਉਣਾ ਹੈ ਭਾਈ ਜ਼ਰੂਰ ਆਉਣਾ। ਪਰ ਨਹੀਂ ਇਹ ਸਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਫੋਨ ਨਹੀਂ ਆਇਆ। ਫੇਰ ਸੋਚਿਆ ਮਨਾਂ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੀ ਗਿਫ਼ਟ ਤਾਂ ਜ਼ਰੂਰ ਦੇਣੀ ਕੋਈ ਨਾ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇ ਆਵਾਂਗੀ।



‘ਅੱਜ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਪੁੱਤ ਫ਼ਤਿਹ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਮੇਰੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੁਬਾਰਕਾਂ ਹੋਣ। ਰੱਬ ਕਰੇ ਤੈਨੂੰ ਪੁੱਤਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਮਿਲਣ। ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਮਨੋਕਾਮਨਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਹੋਣ। ਭੂਆਂ ਨਾਲ ਇੱਦਾਂ ਹੀ ਮੋਹ ਬਣਿਆ ਰਹੇ।’’


ਹੈਪੀ ਬਰਥ-ਡੇਅ ਫ਼ਤਿਹਵੀਰ ਸਿੰਘ 

ਤੇਰੀ ਭੂਆ 

ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ 


ਮੈਂ ਤੇ ਹਵਾਵਾਂ

ਇੱਕ ਦਿਨ ਹਵਾਵਾਂ ਕੋਲੋਂ ਦੀ ਲੰਘੀਆਂ ਮੈਂ ਹਵਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਨੀਂ ਦੱਸੋ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਕਰਦਾ ਕੋਈ ਯਾਦ| ਹਵਾਵਾਂ ਹੱਸੀਆਂ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ, ਤੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣਾ, ਉਹ ਰਾਹਾਂ ਬ...