ਇੰਨਾ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵਹਿ ਲੈਣ ਦੇ,
ਦਰਦ ਦਿਲਾਂ ਦਾ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ ।
ਸੱਧਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਚ ਕੋਨੇ ਛੁਪਾ ਕੇ,
ਕਾਗਜ਼ ਤੇ ਲਿਖ-ਲਿਖ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
ਤਲੀਆਂ ਤੇ ਮਹਿੰਦੀ ਰੰਗ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ
ਕਿੰਝ ਲੁਕ -ਲੁਕ ਰੋਏ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
ਪੰਨਿਆਂ ’ਤੇ ਹਰਫ਼ਾਂ ਦੇ ਮੋਤੀ ਜੜਾ ਕੇ ,
ਬਿਰਹੋਂ ਦੇ ਵਿਹੜੇ ’ਚ, ਬਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
ਰੂਹ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਮੁਰੀਦ ਬਣ ਕੇ,
ਉਹ ਬੇਵਫ਼ਾ ਹੋ ਗਏ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
ਸ਼ਾਇਰਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ’ਚ ਕਦਮ ਰਖਾ ਕੇ,
ਭਰੀ ਮਹਿਫ਼ਲ ਵਿਚ ਗਾਇਆ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
‘ਬਲਜਿੰਦਰ’ ਨੂੰ ਸਫ਼ਰਾਂ ਦੇ ਰਾਹੀਂ ਪਾ ਕੇ,
ਹੁਣ ਖਾਬਾਂ ਦੁਨੀਆਂ ’ਚ ਰਹਿ ਲੈਣ ਦੇ।
ਇੰਨਾ ਅੱਖੀਆਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਵਹਿ ਲੈਣ ਦੇ,
ਦਰਦ ਦਿਲਾਂ ਦਾ, ਕਹਿ ਲੈਣ ਦੇ ।
ਬਲਜਿੰਦਰ ਕੌਰ ਸ਼ੇਰਗਿੱਲ
Good job
ReplyDelete